Zabiegi stabilizacji i neutralizacji kwasowości skóry

Zabiegi konserwatorskie

Zabiegi stabilizacji i neutralizacji kwasowości skóry. Dla zabytków ze skóry za normalną wartość przyjmuje się pH od 3 do 6. Skóra o wartości pH poniżej 3, tzn. o nadmiernej kwasowości, wymaga zabiegów odkwaszania i następnie ustabilizowania współczynnika pH. W dotychczasowej praktyce konserwatorskiej najczęściej stosowano neutralizację parami amoniaku (15-proc. roztworem amoniaku przez 15 minut) pod namiotem z folii z tworzywa sztucznego, a do stabilizacji używano odpowiedniego roztworu buforowego. Wspomniany amoniak wiąże się z wolnym kwasem siarkowym, tworząc niegroźny dla skóry siarczan amonowy, jednak nie należy stosować go bezpośrednio na powierzchnię kurdybanu, gdyz może spowodować pociemnienie skóry i rozpuszczać folię srebrną. Zabieg naparowywania amoniakiem może być powtórzony, jednak dopiero po tygodniu, a ściślej po całkowitym odparowywaniu i wyschnięciu można przystąpić do dalszych zabiegów konserwatorskich.

Doświadczenia H.S..B. Soesta i P B. Hallebecka (1984) wykazały, ze pary amoniaku mogą przenikać przez materiały użyte do podklejania kurdybanów (np. przez tkaninę czy papier) i dają dobre rezultaty neutralizacji. W latach siedemdziesiątych zaczęto używać do neutralizacji związków kwaśnych 10-proc. roztworu mleczanu potasowego (1:1 z wodą). Jako substancji buforowej do stabilizacji kwasowości w kurdybanach używa się m.in. cytrynianiu potasowego i winianu potasowo-sodowego. Oba wyżej wymienione środki działają jednak bardzo słabo i dla większych płaszczyzn są z tych powodów nieodpowiednie. Natomiast znacznie bardziej sprzyjającą substancją buforową jest glioksalina (Imidazol), która użyta w tej samej ilości co cytrynian potasowy potrafi stabilizować dwa razy tyle jonów kwasowych. Jest słabą zasadą, łatwo rozpuszczalną w wodzie, alkoholu, acetonie i chloroformie oraz trudno rozpuszczalną w eterze. Imidazol reaguje jak słaba zasada, jest higroskopijny i działa na skórę jak środek zwilżający, co znacznie ułatwia wnikanie w nią środków ochronnych. Tworząc nierozpuszczalne sole blokuje w skórze jony metali, tym samym blokuje powstawanie kwasu siarkowego. Wymienione cechy sprawiają, ze imidazol stał się bardzo dobrą substancją buforową w konserwacji kurdybanów. W Centralnym Laboratorium w Amsterdamie używa się go w następującym zestawie: 2 części wag. Imidazolu rozpuszczonego w 8 częściach wag. izopropanolu, a następnie dopełnionego 90 częściami wag. benzyny lakowej. Wprowadzanie środka odbywa się od odwrocia kurdybanu. Trzeba pamiętać także, że działanie buforowe trwa tylko przez pewien czas.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *