Kategoria: Renowacja tkanin

Spoiwa naturalne. Spoiwa naturalne były używane do dublowania tkanin już w ubiegłym stuleciu, np. spoiwo skrobiowe (tzw. klajster mączny i ryżowy), gumowe (np. guma arabska) lub glutynowe (tzw. kleje zwierzęce). ·

Spoiwo nie może zmieniać kolorystyki tkanin i szkodliwie działać na jej włókna, musi być przejrzyste i elastyczne oraz odwracalne. Podłoża dublujące są analogiczne do używanych w metodzie szycia, tzn. miększe ·

Dublowanie metodą podklejania. Często dublowanie osłabionych tkanin odbywa się przez podklejanie materiału wzmacniającego. Metoda naklejania na nowe podłoże ma zarówno swych przeciwników, jak i zwolenników. Dyskusja wokół problemu, czy dublować ·

Do szycia muszą być używane cienkie igły, aby nie uszkodzić włókien starej tkaniny, gdy się ją nakłuje. Dotąd w tych zabiegach konserwatorskich używano igieł prostych, przy czym musiano tkaninę wzmacniającą ·

Dublowanie metodą szycia. To metoda o długiej tradycji, polegająca na łączeniu tkaniny zabytkowej z materiałem wzmacniającym za pomocą nici i igły (tj. szycia). W1963 roku szycie było krytykowane przez Detlefa ·

Zniszczone i uszkodzone tkaniny zabytkowe powinny być wzmacniane na całej ich powierzchni, a nie tylko przez podklejanie łatek w widocznych miejscach zniszczeń. Łatki mogą być bowiem przyczyną różnej rozszerzalności i ·

Materiały dublujące. Jak już wspomniano, uszkodzone i osłabione tkaniny, a także ich fragmenty, wymagają wzmocnienia i zabezpieczenia przez przymocowanie do materiału dublującego. Stąd bardzo ważny jest właściwy wybór tkaniny wzmacniającej. ·